Archive for the ‘სოფამილა’ Tag

KGB ერევანში   1 comment

არა, მართლა დიდი ხანი გავიდა, რაც არაფერი დამიწერია, არც ახლა ვაპირებდი, მაგრამ სოფამილამ, აი, ქვედა პოსტში რომ დავწერე მასზე, მოყევი როგორ ხარ, რას შვრებიო …
მოკლედ, ჩემო სოფო, მინდა გითხრა, რომ დამაწინაურეს, მალე ზეციურ პოლიტიკაში ჩავერთვები, ლამაზი კი ხარ, მაგრამ ჭკვიანიც ხარ, შენნაირი იშვიათი ქმნილება არ უნდა იკარგებოდეს ღრუბლებშიო და საიდუმლო ზადანიეთი ერევანში ვარ.

ანგელოზი ვარ, ეკლესიაში წამოვწექი და კარენმა კინაღამ მსხვერპლად შემწირა

ახლა, არავისთან გამცეთ, როგორც სტუდენტი, ისე ვარ აქ, თქვენ უფლებებს და დემოკრატიზაციას ვსწავლობ. მარა, აი, მართლა ჭკვიანი რომ ვარ რა, დიპლომი დავაბეჭდინე, ვითომ მანამდე ჟურნალისიტიკა დავამთავრე მეთქი, აბა, ეგღა მაკლია, ზევიდან ეყურებინათ ჩემზე, პირიქით, მე ვუყურებ ადამიანებს ზევიდან.
ისე, საღოლ თქვენ რა, ეს რა უფლებები გქონიათ და კიდე წუწუნებთ!!! მართლა მეხის ღირსი ხართ …
ხოდა, რას ვამბობდი, რომ სტუდენტებთან ვცხოვრობ ერთ დიდ სახლში. ცოტა უცნაური ხალხი კია, მარა ანგელოზის ხასიეთი ტყუილად მაქვს? სამი გადარეული ბიჭი და ექვსი გოგო ვართ. ვინ გინდა რომ არ იყვნენ, ნასწია, საშა, კორნელი, არწიომი, ანდრეი, დანიელა …
ლექციები კიდე რა უცნაური რამე ყოფილა, ზიხარ და გძინავს, ამ დროს კიდე სერიოზნი მუჟჩინა რაღაცეებს ყვება. ერთი კია, პროგრამას უნდა ვუთხრა, სკამებს საზურგეები გადაუწიოს, თორე სკოლიოზი მიმსხვერპლებს.
მე და ბენჯამინი <3 სტარი ნოვი გოდქალაქი კი ავითვისე, კვირაში მაქსიმუმ უკვე ორჯერ დავიკარგო, მაგრამ ბარებით ვორიენტიციებ და საბოლოოდ სახლს ვაგნებ ხოლმე.
ისე, ეგ რა არის, მეტი დამაჯრებლობისითვის, სოფაჩკა, შეყვარებულიც კი მყავდა, როგორც თქვენ, ადამიანებს გიყვართ ხოლმე. ოღონდ, მე ლოკალურს ამერიკელი ვარჩიე, მართლა კარგი ბიჭია, აი, დავდებ ფოტოს —>
თან ინგლისურს დავხვეწავ მეთქი, აქ სწავლა ინგლისურად და რუსულად აღმოჩნდა, კიდევ კარგი გამოცდილება მქონდა, გემახსოვრებათ, ჯონ ლენონთან ინტრიშკები მახასიეთებდა და მანდ დავხვეწე, მაგრამ ვის რად უნდა შენი “იმეჯინ” და “ვუმენ” … აქ სერიოზული ბაზარი მიდის, “ფროჰიბიშენებით”და “ებოლიშმენთებით” …
კაი, სწავლა იქით იყოს, და სახლის საქმეებმა ხომ მომკლეს რა. მე რა ვიცოდი, რომ წიწიბურა ჯერ უნდა გაარჩიო? არა, ვინმე ნორმალურმა იცის? ამ კიდე რომ სხვისი თეთრი მაიკა შენს შავ სვიტერთან ერთად არ უნდა გარეცხო? მაგრამ ეგ არაუშავს, არ სწყენია არწიომს. არა, ის თუ იცოდით, რომ რაქშით რომ ხეხავ აბაზანას, ხელთათმანები უნდა ჩაიცვა, თორემ მერე ხელები გექავება?
ხო, კაი, ეგენი გავიარეთ, მაგრამ ახლა მთავარი!!!
ერთი გოგო გავიცანი, თამარა, ოღონდ რაღაც ასე მგონია, რომ თითონაც ჩემნაირი აგენტია. აბა, ადამიანს ამხელა მოთმინე და სიკეთე ჰქონდეს, ცოტა საეჭვოა, მგონი ზეციური კაგებეშნიკია თითონაც. მაგრამ, რომ ვიცნობდი, რა ვიცოდი რა შარში ვყოფდი თავს.
არა, მიხვდებოდით, რომ იუმორი დასიცილი მიყვარს და მის მეუღლეს, ბატონო, გენიალური იუმორი აქვს, მართლა ნესრავნიმი, მარა რად გინდა?! სულ ჩემსკენ არის მომართული!
აი, წარმოიდგინეთ, გავედით ბარში, დავლიეთ (შეგვიძლია და ვსვამთ, აბა?!), მერე თამარა და კარენი მოდიან სახლში, მაგრამ მეც ხო უნდა ავეტორღიალო, ძლივს ჩემიანი ვიპოვნე, ხოდა დილით, სიზმრად რომ მჟავე კიტრს ხედავ, ამ დროს ბალიში გხვდება თავში, ან კბილის პასტა გაქვს ლოყაზე, ან მიწისძვრაა და შენ ისე ხარ დაშინებული, რომ თვალდახუჭული ამბობ, “კარენ, დაი პოსპაწ, ნე ძიორგაი კრავაწ … ” რა ნე ძიორგაი, მისწისძვრაა თურმე, ადექი, თავს უშველე …
სინამდვილეში კიდე,მიწისძვრა კი არა, თურმე “ის” მირეკავდა, პატარა საქმე ჰქონდა და რომ მეძინა, ზარი არ მესმოდა და ვიბრაციით გამაღვიძა რა.
აესეთი ამბებია, სხვა ამბებიცაა, მარა იმეებს ვერ გამოვჭიმავ, სოფიო, რავი, ვინმემ არ წაიკითხოს, სივი არ გამიფუჭდეს, თორემ ჩამეყრება წყალში ამდენი ძილი ლექციებზე და ეგ ხუმრობა საქმე კი არაა.
მერე კიდევ დავწერ მიწიერ ამბებს, ახლა სირცხვილია, ხალხი მელოდება, შეილა შეილაოოო …
ხოდა, აბა, შემდეგ პოსტამდე რა …

%d bloggers like this: