Archive for the ‘მიშა’ Tag

რაო, მიშა, დაგაბოლა ჯექსონმა???   Leave a comment

წინა პოტსში შეგპირდით, მიშასაც გამოვჭიმავ მეთქი და მართლა მომიწევს ისეთი ამბები მოხდა ამასწინათ.
გუშინწინ კაი დილა მქონდა, დილიდან ჯერ თინას მაღაზიაში შევიარე, პროდუქტები ვიყიდე, მერე აქეთ-იქით ვსიერნობდი ჩემთვის, დათბა და მისწორდება მზის სათვალით სიარული, რომ უცებ მობილურზე მესიჯი მომდის, სხვისი ნომრიდან გირეკავ, რეი ვარ და მიპასუხეო, ოღონდ ტექსტი გაუმართავად ეწერა, ახლა ბრმა კაცს რა უნდა მოსთხოვო და ზარიც შემოვიდა.
ალო- თქო და ეგრევე, შეილა, კიდე კაი სახლში ხარ, შენთან სერიოზული საქმე მაქვსო.
რომელი ხარ თქო და რომელს მოგცემ მე შენ, რეი ვარ, რეიო. რით ვერ ისწავლა ამ კაცმა რომ მობილური უშნუროა, მარა მაინც გავახარე, სახლში ვარ, რამე მოხდა თქო?
უიმე, შენ კიდე არ იციო … და ამ დროს პარალელურად მეორე ზარი შემოვიდა, მარტინისგან, ეს სიზმრადაც არ მექნება ნანახიო!!!
ვაა, უკვე მართლა დავინტერესდი, რა მოხდა ასეთი, რომ ყველა ჩემს ტელეფონს ეცა თქო. მაგრამ ტელეფონს კი არა, უკვე მე რომ მეცა მაიკლი, მივხვდი, დიდი ამბავი ხდებოდააა …
საღამოსთვის დავიბარე ჩემთან სახლში ყველა, მორგანიც ამოვიდა, გვერდით სადარბაზოშია, ჩუსტებით გადმოვიდა ეგრევე და აბა, ბიჭებო რა იყოთ, რა ხდება მეთქი და თურმე რა ყოფილა:
მიშას ისეთი უკადრებია, რომ მე მაგას ვერ გავიმეორებ, ვიდეოს ავტვირთავ მარტო:

ახლა ხო ნახეთ რატომ იყო ეს ხალხი აღშფოთებული? განსაკუთრებით ჯექსონების ბიჭი აქტიურობდა, ეს რა გამიკეთა, შეურაცხყოფილი ვარო, დღეს თუ არა, გუშინ მეც ხომ შავი ვიყავიო. მაგაზე კი მეცინებოდა, მაგრამ რომ შევატყვე, სიტუაცია იძაბებოდა, ამანაც გადაფივით არ დაამთავროს მეთქი, და მოდით ბიჭებო, რამე გავუჩალიჩოთ, ბეზობიდნი თქო. სტივს სიხარულისგან მგონი თვალები აენთო და გადავწყვიტეთ, სიგარეტის მაგივრად რამე სხვა მოგვეწევინებინა მიშასთვის.
ახლა, მე მაგას საკუთარ სახლში როგორ ვიკადრებდი? ხოდა, ბეზოტკაზნი კიდე დედა ტერეზა გვყავს, თან ხო მედაქალება, ხოდა ეგრევე სფიდ დაიალის 4-ს დავაჭირე და მოვდივართ ძველები, ვიჭორაოთ სიგარეტით მეთქი. მაგაზე უარს როგორ გვეტყოდა, უყვარს რაღაცეებს რომ გვიყვება ხოლმე ახალგაზრდობიდან, ინდოელების ბელადს ვუყვარდიო და ეგეთებს და მოკლედ, მივადექით.
თან მიშას გადავურეკე, არ დამიწყო ბრიფინგები, გზების და შენობების გახსნა, ჩაჯდა თვითმფრინავში და მოვიდა თქო. ამასაც დაუბარებია საქართველოში, ინვესტიციებზე მივდივარ და მერე კიდე ამერიკაშიო და წამოვიდააა. ისე, კაი აფერისტია, კი არ გაწითლდება ხოლმე რომ იტყუება, ერთი ცხვირთან გაისმევს ხელს და ეგაა რა.
ხოდა, მოვიდა მიშაც და ვატყობ, ცქმუტავს. ტუალეტში ხომ არ გინდა მეთქი, არა არა, პროსტა მალე უნდა გავიდე, საქმე მაქვსო.
ერთი კი გამომხედა ეშმაკურად ჯექსონამ, მარა მგონი ჩვეულებრივად გამომხედა, უბრალოდ გამოხედვაა აქვს მასეთი, რავი რა და მიშას მიუბრუნდა, ხელები სველი მაქ, აააგე, ამ სიგარეტს მოუკიდეო რა. ან ის იმხელა კაცი რამ გამოაშტერა დროზე ადრე, რომ დაიჯერა სველი ხელები, ან რა დახამებული იყო პაპიროსს, რო იმხელა ნაპასი ამოარტყა, მგონი სანდრა სახლში არ აწევინებს და აივანზე კიდე მეზობლები ხედავენ და მაგიტო, მარა ფაქტია, მიშა კარგ ხასიეთზე დადგაააა…
ერთი დაასლოკინა და აბა, მე მართლა წასასვლელი ვარ, პრობკები ყოფილა, არადა ჯორჯტაუნში მელიანო.
ერთი კი გადავუბრიალე თვალები მაიკლს, მაგრამ მიშას ამბავი არ იცით? ბოლო სიტყვებს გზაში გაწევს კაცს და გაქრა!!!
ეგ ოხერი ჩემზე სწრაფად გადაადგილდება, რა ძრავი აქვს ასეთი, არ ვიცი.
ნუ, იმ სიგარეტის გაფუჭება ცოდო იქნებოდა, ამიტომ კრუგში დავატრიალეთ და ასე, კაი კაი ხასიეთით დედა ტერეზას ისეთები ვათქმევინეთ, რომ რეიმ და სტივმაც გაახილეს თვალები.
საღამო იყო, სოფიო მირეკავს, გეხვეწები რუსთავი ორზე გადართეო.
დედაა, ნეტა არ მენახა, ეს როგორ შეგვარცხვინა ამ კაცმა, მალალიტრაჟკა რომ იყო კი ვიცოდი, მარა ერთი ამოქაჩვით რომ ასე მოუვიდოდა, არ მეგონა. ბიჭები კი დარჩნენ კმაყოფილნი, ჩინური რესტორანი ჩვენზეა, ობშიაკში შენ არ დაგადებინებთო და რავი აბა, ნახეთ ერთი როგორ იქცევა:

ბიძინა, დამიმესიჯე, თორე ინანებ!!!   Leave a comment

ახლა ძალიან გაბრაზებული რომ არ ვიყო, არ დავწერდი ამ პოსტს, ხო ნახეთ, ხელი მაქვს აღებული წერისგან, სხვა რაღაცეებით ვარ დაკავებული, სადღა მცალია ამხელა ანგელოზ ქალს სამაიმუნოდ, მაგრამ პუშკინს თუ ყავდა აბორიგენი ნათესავი, მეც მყავდა ადამიანი წინაპარი და მომეძალა ემოციები.

ვინ გამოგიყვანა საჩხერედან? ახლა აღარ გინდა შეილა, ხო???

ვინ გამოგიყვანა საჩხერედან? ახლა აღარ გინდა შეილა, ხო???


მოკლედ, რაშია საქმე:

გადამაგდეს!!! ხალხნო, გესმიით?!! გააა-დაა-მაააგ-დეეეს !!!

ვინ და ძალიან რომ გიყვართ ბიძინა, იმან!!!

სულ თავიდან დავიწყებ, როგორ გავიცანი:

რამდენიმე ათწლეულების წინ იყო (არ მიყვარს წლებში დაკონკრეტება), შევედი მარკეტში, ფასდაკლება იყო პროდუქტებზე და ავიღე რაც სულს და გულს უხარია და ველოდები კასირშასთან ჩემს რიგს, რომ ჩემამდე ერთი რაღაცნაირად ჩაცმული ბიჭი დგას და ხურდას ითვლის. სიგარეტი როა “პირველი”, მაშინ ლარი და ოცი ღირდა, მაგრამ მაინც აკლდებოდა ხურდა და დავუმატე, ოღონდ მალე მოსულიყო ჩემი რიგი, გადავიხადე ჩემი პოკუპკების და გამოვედი, ერთი სული მაქვს სახლში როდის მივალ, რომ მარტინი და სურნელოვანი სანთლები და “notebooკ“-ს ვუყურო და არ ამეტორღიალა ეს ბიჭი?!
შენთან ვალში ვარ, იქნებ ერთი ღერი აგეღოო, არადა, ჩანთაში კენტი მიდევს, რვა ნომერი, მაგის ქეციანი პირველი რად მინდა, არა მეთქი, აბა, მაშინ მიგაცილებო და ვახ, ვერ მოვიშორე რა, თან მშიერი თვალები ჰქონდა და ბარემ, პარკებს ვათრევინებ მეთქი და ასე გავიცანი ბიძინა.
მაშინ სად იყო ბიძინა, ბიძოს მეძახიან უბანშიო, ნახალოვკაშიო.
დავაპურე, ეგ კი არა, აბაზანაშიც შევუშვი, საჭირო იყო რა და უკვე აზრზე რომ მოვიდა, DVD-ს ვუყუროთ მეთქი. სანამ ავუხსენი ეგ რა არის და დავაჯერე რომ ასეთი რაღაცეებიც არსებობს, გავიდა მთელი საღამო და თვალი მოჰკრა კომპიუტერს.
ვაიმეეე, ახლა ამაზე დაიწყო, ეს რა არის, ის რა არისო და ბევრი რომ არ ელაპარაკა, ყველაზე მარტივი – ექსელში მუშაობა ვასწავლე.
სკაიპიც გავუხსენი, ოღონდ ბიძო-1956 უნდოდა, ჩემი დაბადების წელიო და ბანძია თქო, მაშინ შავი ტიტაო და ასეა დღემდე სკაიპში.
მოკლედ, ეგ იყო და ეგ. ჩაუჯდა კომპიუტერებს, გაიტანა-გამოიტანა, აქეთ-იქით და აიწყო ბიზნესი.
ჯერ დენძი და სონი გაასაღა, მერე IBM, Pentium 1,2,3 … HP, DELL …
ხოდა, რაღად უნდა შენი შეილა? FB-ში კი ვყავარ მეგობრებში, მაგრამ მარტო ფერმის თამაშების მოწვევას მიგზავნის.
ამასწინათ დავურეკე, ბიძო, რას შვრები, გავიგე საქართველოს ხელისუფლებაში მოსულხარ მეთქი და ბიძო არა, ბიძინაო. გულში კი ვიფიქრე, თუ გამოგაჭენე შე შავო ტიტავ ჟურნალ თბილისელებში, მერე განახებ ბიძინობას მეთქი, მაგრამ შემეცოდა, რომ მახსენდება როგორ ეძებდა ხოლმე კლავიატურაზე ექსელისთვის ციფრებს, გული მიკვდება.
გავმწარდი და რა გავმწარდი, შეხვედრა დავუნიშნე, თან გავაფრთხილე, შენ იხდი მეთქი, გამოვეწყვე საუკეთესო ნარიადში და მივედიიი …
კურიერში რო არ მყოლოდა ნანახი, ვერც ვიცნობდი, მოტეხილა ცოტა, მაგრამ არ შევდრკი. რო დამინახა, წამოდგა, გამოიქცა, ჩამეხუტა, ჩემო შეილაო. ახლა გავხდი შენი შეილა, FB-ში რო გწერ, რას მაიგნორებ მეთქი? ხანდახან ჩემი ბიჭი შედის და არ მინდა მასეო.

ან მანქანის ტარება ვინ გასწავლა და ვინ გიყიდა პრავა?!

ან მანქანის ტარება ვინ გასწავლა და ვინ გიყიდა პრავა?!

გაჭედვების თავი არ მქონდა, გავუტარე და შევყევით საუბარს და მარტინს (სიმბოლურად მარტინს ვსვამთ ხოლმე, ჩვენი გაცნობისას რო გაუსინჯა გემო, მაგ პონტში) და მოვიხედე, მის სახლში ვარ.
თავიდან კი ვიფიქრე, ლუვრში რა მინდა მეთქი, მაგრამ არა, რა ლუვრი და პარიზი, თბილისია, მთაწმინდაო და კოცნა რომ დამიპირა, ავტეხე კივილ-წივილი, ცოლს სანამ არ გაშორდები, ჩვენს შორის არაფერი იქნება მეთქი, თან მეორე დღეს ლენონების ოჯახში ვიყავი მიწვეული და ჯონს ასე ვერ მოვექცეოდი.
გავშორდებიო – მეტი არაა ჩემი მტერი, რო ეგ მაგას იზამს, მაგრამ ვუთხარი, შენთან სალაპარაკო მაქვს ფხიზელ თავზე და 20-ში დამიმესიჯე თქო და აბა, ჰა?! სადაა მესიჯი?!
ჯანდაბა, ბიძო, შენს თავს, ნახე თუ არ განანო ეგ შენი პრემიერმინისტორბა, ჯერ კიდე მაქვს შემორჩენილი სვიაზები. როგორც მიშას პრეზიდენტობა არ შევარჩინე!!!
აესე, ახლა სუ გამოვაჭენებ ხოლმე შენს ამბებს და მერე არ დამიწყო, ჩემო შეილა, ამას გიყიდი, იმას გიყიდიო, ტოჟე მნე ონასისი!!!
ხოდა, ახლა კეთილი ინებოს, წაიკითხოს ეს პოსტი ბატონმა ბიძინამ და დამიმესიჯოს, თავი მაინც იმართლოს, რატომ დამადო დღეს, პატარა ქალი ხო არ ვგონივარ მაგას!!! სხვა თუ არაფერი, აგერ, ა, ჩემი ჯონი მეფიცება სიყვარულს და კიდე რამდენი მაგარი ტიპი!!!
p.s. არ დამიწყოთ, რა მიშისტვით წერო, მიშაზეც ბევრი მაქვს მოსაყოლი და მაგ ვაჟბატონსაც გამოვჭიმავ მალე

სააკაშვილო მიშა, ან მეგობრობა ან დასერიოზულდი   3 comments

ხალხნოოო, განსაკუთრებით ქართველებოოო … იცით ამასწინათ რა მოხდა? ვზივარ ჩემთვის პარკში, სამსახურის მერე ჰაერზე მომინდა ყოფნა, მომკლა კონდიციონერმა, რევმატიზმის ნიშნები მაქვს და მესმის რობი უილიამსი მღერის. კი ვიფიქრე, აქ რა უნდა, საღ–სალამათია კაცი, ჯერ ადრეა მისთვის ზეცა და ეგეთები მეთქი, ხეზეც მივაკაკუნე სამჯერ და მერე გამახსენდა, რომ მესიჯზე მქონდა მისი სიმღერა. ჰოროსკოპით თევზები ვარ, ინტუიცია მაქვს “ვიშე ჩემ უ ობიჩნიხ ანგელოვ” და ეგრევე, ჯერ თმა გავისწორე და მერე მობილურს დავხედე. დავხედე და ვისი მესიჯი იყო, აბა თუ მიხვდებით? მიშა, ბატონო, მიშა იყო. სად დამეკარგეო. კი ვიფიქრე, სად გყავდი ნაპოვნი მეთქი, მაგრამ მერე გამახსენდა, ეგ ხომ მთელ თავის ცხოვრებას ჰაერში ატარებს, ეტყობა სადმე

სალომემ რომ დამირეკა პარკში, აი, ჩვენი ლაპარაკის მოთმენის პროცესშია აქ მიშა, მგონი რაღაც არ მოსწონს

თვალი მომკრა. მაოცებს ეს ბიჭი რა. ერთხელ მეც დავინახე, თვითმფრინავის ილუმინატორიდან თავი გამოყო, რაღაცა მომაძახა, მგონი “ეი, კრასოტკაო” და მეც გადავუღე ფოტო, აი, დავდებ აქ, თუ კიდევ მაქვს ჩემს ნოკიაში.
ვეტ მოვიტყუები, არჩევნებში მას მივეცი ხმა თქო, შალვას ეწყინება, ეგეც ჩემიანია, მერე მოგიყვებით, მაგრამ მთლიანობაში მესიამოვნა რომ ჩემთვისაც მოიცალა ამხელა პრეზიდენტმა კაცმა.
ნუ, გავაბით მესიჯობა და რა გავაბიიით … ოღონდ სმაილიკები ვერ დავუმუღამე, ცხვირიანებს წერს და არ მომწონს, მაგრამ ვუტარებდი, აბა რა მექნა? ის არ ეყოფა, ცოლი რომ უშლის ნერვებს? ცოლი რა, ნუ, სანდრა რა …
უუუფ, არ მინდა ახლა მაგაზე საუბარი. ისე, რა არის, ჯონი, მიშა, კიდე ერთი–ორი, დამებედა ეს ცოლიანი კაცები?!
მოკლედ, შევხვდეთო და არ გამოდიოდა უარის თქმა რა, გამიგეთ ახლა კარგად, პატარა ბიჭი ხომ არაა, რომ ვეცანცარო? მეც ჩავიცვი ჩემი ახალი ზედა, გარეცხილი შარვალი და ეფექტისთვის სველი თმით გავედი.
რომ დამინახაა, ასეთი გაკვირვებული სახე მე ჯერ არსად მინახავს. თითქოს თავის თავთან აღმოჩენილიყო პაემანზე. კიდევ კარგი ჭიქით წყალი მქონდა თან, ძლივს მოვასულიერე. რა იყო, რა დაგემართათ, ბატონო მიშა მეთქი და მე ასეთი სილამაზის მნახველი ჯერ არ ვყოფილვარო. აი, კი გავწითლდი ცოტა მანდ.
მერე რესტორანში წავიდეთ, თუ არ მიწყენ, წავიხემსოთო. ბებიაჩემის ნათქვამი გამახსენდა, კაცის შეცნობა თუ გინდა, ჭამაში

სალომეა, ძია სემია, ხუმრობა არ გეგონოს, მთელ ამერიკას მისი თითის ეშინია

ნახეო. ვნახე ბატონო, მაგრამ მაინც დავიტოვე იმედი, რომ რაიმე დასტოინსტვა ექნებოდა.
ისევ პარკში დავსხედით, მაგრამ რევმატიზმი მეთქი რომ გითხარით, მიშასაც ვუთხარი და წამოვუწექი ყოველგვარი ფარული და ქვეცნობიერი აზრების გარეშე, თავი მივადე და აი, რომ უნდა მეკოცნა და რობი!!! რობი და ჯანდაბა, რა დროს უილიამსების ბიჭი იყო? მაგრამ რა მექნა, ჩემი ჰუმანურობა უსაზღვროა და ვუპასუხე ჩემი უდროო დაქალის ზარს! აი, გული გახეთქვაზე მქონდა, მიკვირს მიშამ როგორ მოითმინა, მაგრამ ასეთი ანგელოზი გოგო ვყავდი გვერდით, მოითმენდა, აბა რას იზამდა? ამხელა რუსეთს უთმენს და ჩემს დაქალს ვერ მოუთმენდა? მაგრამ საქმე რაშია: მაინც მეგობრებად დავშორდით. რომ დავფიქრდი, პირველი ლედობა მინდა? არ მინდა! ქართველების ხასიეთი ხომ ვიცი, “იმის” მერე აუცილებლად ქორწილი მოდის და მერე ჯონს რა ვუთხრა? თან სანამ არ დასერიოზულდება, ჩვენ შორის არაფერი იქნება, სტიუარდი ქმარი რომ მდომნოდა და თვითმფრინავში ცხოვრება, მაშინ გაგარინს გავყვებოდი აქამდე, განა არ მეხვეწებოდა?
ისე, ხვალაც უდნა ვნახო და რავი, აბა?
მაგრამ ამდენი იმიტომ ვიბოდიალე, რომ მიდნა ჩემს დაქალს ვუთხრა, კარგია მაცივარი ოფისში და კაი ცხოვრება, მაგრამ დარაგუშა, ფოტოს დააკვირდი, ძია სემი გეუბნება ჩემს სათქმელს. ჩემი ახლო მეგობარია, მამაჩემის ძმაკაცია ძია სემი და რომ ვუთხარი, ასე და ასე მეთქი, მაიცა, მე შევაშინებ სალომესო.
არა, ცუდი არ იყო ეს ყველაფერი, იქნებ კარგიც იყო, მაგრამ ახლა წავედი, სკაიპში მწერს მიშა, რა უნდა ნეტა, გავიგებ.

%d bloggers like this: