+ 10 წელი   2 comments

იმ დღეს ვწევარ, რომ რაღაც ნაცნობმა ხმამ გამაღვიძა. კი ვიფიქრე, შანსი არაა, ჯიმი ფეიჯი და კაი ცხოვრება სადაა მეთქი, მაგრამ მართლა ეგ იყო. გადავირიე, საიდან იცოდა ჩემი საყვარელი სიმღერა, თან ისეთი კეთილი სიმღერაა, სულ მადლობებს იხდის.
ახლა ტყუილად კი არ ვახსენე კარგი ცხოვრება. ამასწინათ ვზივარ ჩემთვის კაბინეტში, კარგად ვცხოვრობ, რომ “იმან” დამიძახა, შემო, მაგარი რაღაც უნდა განახოო. კი ვიფიქრე, ალბათ თავის ახალ მობილურში რამე ფუნქცია აღმოაჩინა და ის თქო. წინაზე მასე მოხდა, მესიჯებში sent–ები ნახა და ისე უხაროდა, მთელი დღე გაგზავნილებს კითხულობდა, ეს რა კარგი რაღაც არისო.
მაგრამ შევცდი ბატონო, ისეთი მაგარი რაღაც გაეძრო, კინაღამ გავგიჟდი.
დიდი ეკრანი პულტით და ტელეფონების წიგნით. ახალ ვერსია ტიტრები ჰქონია წიგნის მაგივრად, მაგრამ ესეც კარგი იყო. მოკლედ, მომავალში ვინ როგორი იქნება, ის ვნახე,

თამთას ბავშვი ... რაღაც არაპამპერსისეულად გამოიყურება, ვერაფერი გავიგე

თან გადასახვევი აქვს, 10 … 20 … წლის მერე, როგორც გინდა რა. აბა, რომ ცმოვუარე ნაცნობეეებს …
ჯერ ჩემი დაქალით სალომე ადამიათი

სალომეს უახლოესი ძმაკაცი, კაი მეგობარი – ილჰამ ალიევი

დავიწყე, მაინტერესებდა რას მაიმუნობს ახლა ისეთს, რომ მომავალში გამოადგეს და ვნახე კიდევაც. 10 წელიწადში დაუჭერია კეისი და პარლამენტში არ შედის? არა, თავიდანვე ვატყობდი რაღაც მასეთს, სემინარს არ მაზავდა, მაგრამ აი, პარლამენტის თავზე რომ აზერბაიჯანის დროშა დავინახე, მივხვდი ეს ყველაფერი თქვენთან – საქართველოში – არ ხდებოდა. რავი, კი ჰქონდა კმაყოფილი სახე და …
ახლა მეორე დაქალი ვნახე და ვაი, ეს რა ვნახე … ჯერ ნისლი იყო, მერე ცოტა გაიფანტა და გამოჩნდა გამხდარი ქალი ბავშვს ასეირნებდა. თან ხელში ქართულ–გერმანული სასაუბრო ეჭირა და ქართული აქცენტით რაღაცეებს იძახდა, მე მარტო “შაიზე” გავარჩიე, ქვას რომ ფეხი წამოჰკრა, მაშინ ჩაიბურყუნა. კარგად დავაკვირდი და თამთა აღმოჩნდა. ბავშვს დავაკვირდი და დიდი ჯვარი ეკიდა, თან nothing else matters-ს ღიღინებდა. ძააან დავიბენი …
ახლა კიდევ ერთ დაქალს გადავხედე, ვიფიქრე, გულს დავიწყნარებ მეთქი და რას ვხედავ? დიდი დარბაზი … წითელი ფარდები და ხალიჩები … ტაში … მადლობები … სცენა … ბიჭი სცენაზე … თან მეცნობა ეს ბიჭი, თან არა … ძააან კი მგავს და აუდიტორიას რომ გადავხედე, ვხედავ სალომე და სერგი სხედან. სალომემ ცხვირსახოცით ცრემლი მოიწმინდა და სერგის გადაუჩურჩულა, ამას რას მოვესწარით, ჩვენმა გიომ როგორ გვასახელა, რომ ნობელის პრემია აიღოო … ეს რა ნათლია ჰყავსო …
უჰ, მართლაც რომ მესიამოვნა …
მაგრამ ახლა ისეც არ გამოვიდოდა, რომ ბიჭებისთვის არ გადამეხედა.
გივიკოთი დავიწყე, და ახლა იმდენ ნულს ვერ დავწერ, რამდენიც თითონ დაწერა იმ ჩეკზე, რომელიც გამოწერა, მაგრამ უკან რომკომუნიზმი ჩინეთში – დათოს პარტიის ლოგო ... დათო, ლენინი, მაო დავაბრუნე კადრი ნულების დასათვლელად, მაშინ გავიგე, როგორ ჩაილაპარაკა, ფულით სიყვარულს ვერ იყიდიო და ისიც დავინახე, საქორწინო ბეჭედი რომ არ ეკეთა …
რაღა მექნა და გოგას გადავხედე. ვხედავ პატრული დგას და რაღაცას ამბობს, ოცლარიანი ჯარიმაო … კი გამიკვირდა, რა უნდა მანდ თქო, მაგრამ თურმე ეგ პატრული გოგას აჯარიმებდა, შავი ემელის ჯიპი შენიაო, თან ვიცი პრავი ხარ, მაგრამ გეხვეწები, მჭირდება ეგ ჯარიმა, სამი პროცენტი მერიცხება და ივენთი მინდა მოვაწყოო …
კი ჩამეცინა ულვაშებში (მართლა კი არ მაქვს, კაცო, გამოთქმაა მასეთი) და ულვაშებზე სტალინი გამახსენდა, სტალინზე კიდე ერთი ახლობელი, ამჟამად პერსპექტიული ახალგაზრდა და თურმე კიდე მომავალში ბატონი დავითი, უი, უკაცრავად, სახელი შეუცვლია, ბატონი იოსები ჩენეთში წასულა, იქ ჯერ კიდევ არის კომუნიზმიო, და რაღაც პარტია “კომუნიზმი მუდამ გულში და გულს გარეთ!” ჩამოუყალიბებია, სლოგანი აქვთ: ვინც ჩვენ ვერ გვაფასებს, ყველა მიშისტიაო! თან სულ ბრინჯს ჭამს იქ …
დათო ვნახე და ნიკას დავტოვებდი? და ვხედავ, ანგელა მერკელი (კი მოტეხილა) ყვავილებს გადასცემს ჩვენს ნიკუშას და თან ყურში რაღაც ჩასჩურჩულა, მერე ხალხს მოუბრუნდა, სტადიონზე ხდება რა, და ეს ჩვენი სიამაყე, ჩვენი გიტარის პაგანინიაო. იქუხა ტაშმა და მაინც გაისმა ხმა, ვირაც გოგო ყვიროდა, მაგ ბიჭს ხელი დაედება და ვიღაცას წითელი აენთებაო. არ ვიცი ვინ არის ეგ გოგო, ქართველი იყო, ფაქტია, მაგრამ ეტყობა კაი ხნის წასული იყო ეგეც გერმანიაში … რა ვიცი, რა ვიცი …
ამ განცხრომაში ვარ, ზოგზე ვგადაობ, ზეგი მეცოდება, ზოგი მიკვირს, რომ “იმან” გეყოფაო, ბევრს წვავს შუქსო და გამორთეო. ბეეევრი ვეხვეწე, მაცადე, კიდე დამრჩნენ თქო, მაგრამ გაჯიუტდა, ისედაც ბევრი მოგვდის გადასახადი, სოჩიკი გიჟივით ტრიალებსო და გიჟზე ერთი გამახსენდა, უცებ ვნახოთ და ვსიო თქო და კაიო და ვხედავთ, ყველგან ცხვარია, ვიღაც სათვალიანი დგას და დასდევს ერთ–ერთ ცხვარს. ერთ ხელში თერმომეტრი უჭირავს, მეორეში ასპირინი და იქვე ფურცელზე მინაწერია, ცდა მეორე, ცხვრის ფილტვების ანთებაო … ჩვენ კი მივხვდით ვინც იყო და რაც უნდოდა, მაგრამ სხვებს ვერ გაუგიათ და ახლა “შეშლილი ფროფესორი მეცხვარის” სახელით ყოფილიყო ცნობილი.
ჩემიც ვნახე, აბა, არ ვნახავდი? მაგრამ ეგ დიდი ისტორიაა, ახლა მაგის დამწერი არ ვარ, მეძინება მაგრად, თან ხვალ საინტერესო შეხვედრაზე მივდივარ, ვარსკვლავთმრიცხველებთან, ჩემი პირადი რუქა შემიდგინეს, ეს რა ნატვრის თვალი ხარო.
წავედი ხალხნო, თუ ვინმეს რამე გაინტერესებთ, ჩაირთვება კიდევ, კაცო, მე დავდებ მაგ დენის ფულს …

Advertisements

2 responses to “+ 10 წელი

Subscribe to comments with RSS.

  1. რა გემრიელობააა :) სენთებს რომ კითხულობდა მთელი დღე, ეს რა კარგი რამე ყოფილაო, მერკელზე გაბრაზებული გოგო, დენის ფული :) ვერი ვერი ნაის :)

  2. სენქ იუ, სენქ იუ ვერი მაჩ! :)) უელქომ თუ ჰევენ ;)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: