მე და ჯონი   Leave a comment

ახლა ჩემს სახლში ვარ, ახალი მოსული სამსახურიდან და რაღაც ვერ ვისვენებ, უნდა მოგიყვეთ ერთი ჩემი “ინტრიშკა” ისევ და ისევ ჩვენს ჯონზე:
ახალი მოსულია ჩვენთან, ჯერ ბოლომდე არ არის განაწილებული თავის ადგილზე და ხშირად გვიწევდა შეხვედრა. ხან კაბინეტში იბარებდნენ, ხან წესებში ვერ ერკვეოდა და კითხვებით გვაკითხავდა, ერთი–ოჯერ ვითომდა და ნომერი შეეშალა და ჩემთანდ დარეკა … მოკლედ, ამდენ წინდაუკან ბოდიალში რაღაც გაჩნდა ჩვენს შორის.
საერთოდ, ჩემი სუსტი წერტილი გიტარიანი ბიჭებია და რომ ვხედავდი ამ 40 წლის მუსიკოსს, ცოტა არ იყოს და ვფორიაქობდი და ერთხელაც ვეღარ ვუთხარი უარი ჭიქა ყავაზე. ბევრ ყავას ვსვამ და ეტყობა დამიმუღამა.
ბეეევრი ვისაუბრეთ, ესაო, ისაო, იოკოო, ჩემი მეორე ცოლი, მაგრამ პირველი სიყვარულიო და მეც არ მიმაყოლა სიყვარულების

მე და ჯონი. აქ ქუსლებზე არ ვარ და იმიტომ ჩანს მაღალი, თორემ ისე 179 სმ–ია

ნუმერაციას??? გადავირიე ქალი, მთელი თქვენი ქვეყანა მაგათზე ლაპარაკობდა, აქაც საკმაოდ კარგ მუსიკოსად ითვლება და ჭორ–მართალს გაიგონებს კაცი და მეც არ გამრია საქმეში?!
მაგრამ რა ვქნა რომ ზედმეტად ჰუმანური ვარ ზეციურობისთვის, ვეღარ გაუძლო ჩემმა გულმა ამდენს და გიტარის ჰანგებზე ყავა ალკოჰოლით შევცვალეთ.
ამ წრუპვა–წრუპვაში (გლინტვეინს ვსვამდით), როგორ დაბნელდა ვერც გავიგე, ვერც ის გავიგე დღემდე ჩემი სახლის სიგნალიზაცია

ქვევით წერია: ლოვ, შეილაო. აქ არა ჩანს, თორემ ...

როგორ მოხსნა ამ ოხერმა, მაგრამ დილით რომ გავიღვიძე, თავის ტკივილი და ჯონი ძლივს გავარჩიე ერთმანეთისგან.
დარწმუნებული ვარ კარგი იყო მასთან, არაფერი მახსოვს კია, მაგრამ ავტოგრაფი მაინც გამოვართვი, მე იქ ჩამსვლელი არ ვიყავი სადაც ახლა თითონაა.

იოკო და ჯანდაბა!!! მეტი ცუდი ფოტო ვერ ვნახე ასატვირთად, მაჟრჟოლებს ამ ქალზე

ერთი ეს კია, რომ იოკოსთან პირნათელი ვერ გამოვდივარ, მგონი მართლა ევასებოდათ ერთმანეთი მაგათ და აქ რომ ამოვა ონოების ქალი, თვალებში როგორ ჩავხედო არ ვიცი.
ნუ გამიბაზრებთ ახლა ამ ამბავს, უბრალოდ თქვენთვის ჩუმად გშურდეთ, თორემ გამიგია იაპონელებმა დანდობა არ იციანო და შარის თავი არ მაქვს ჩემი ბუნებრივი სისუსტეების გამო, თორემ განა პირველია ეს შემთხვევა.
მოკლედ, თქვენ რომ ბორჯომი და ნაბეღლავი გაქვთ, ჩვენც გვაქვს საპახმელიო რაღაცეები და ისევ იმათმა მიშველეს, ჩინური სუპიც დავაყოლე, აი, ცხარე–მჟავე როა და ასე თუ ისე, მოვედი გონებაზე და მოვიდა მესიჯიც:
ვოთ არ იურ ფლანს ფორ თუნაით–ო.
აი, მანდ უკვე ვეღარ მოვითმინე!!! ის არ ეყოფოდა, გუშინ რომ შემაბა ეს გამოუცდელი გოგო? ახლა კიდე დღევანდელ ღამესაც აპირებდა ბიჭი გულაობას, მაგრამ რა მისი ბრალია, ეტყობა კარგი ვიყავი რა. რამ გამამწარა არ ვიცი, მაგრამ ასევე პირდაპირ ვაჯახე:
დიარ ჯონ, ამ სორი, ბათ ლივ მე ალოუნ, აი დონთ ლავ იუ–მეთქი.
მე კი მსდია ცოტა ხანს კიდევ, მაგრამ ჰა, აბა არ დასცალდა, წააბრძანეს იქ, სადაც ახლაა (ტფუი! … მტრისას).
თუ მოახერხა, ახლაც მიგზავნის ხოლმე იქიდან მესიჯებს და ბოლოში სულ ასე ამთავრებს: :* ან “ქისს”–ო მიაწერს ხოლმე.
არა, ხომ ყოფილია, მაგრამ მაინც უხარია ხოლმე გულს რა წაკითხვა.
ეეეხ, გადავვარდი ახლა მოგონებებში, არადა ხვალ ადრე ვარ ასადგომი, “იმასთან” დაგვიანება არ შეიძლება, არ იცდის ქვეყანა.
წავალ ახლა, ხალათს მოვისხამ, ჩაის დავლევ ფოტოალბომით ხელში და დავწვები მერე, აბა რაღა ვქნა.
ძილი ნებისათ და ჭკუით, იცოდეთ …
ჯონ … მაი ბეიბი ჯონ …

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: